Safe radiation

Rok pracowałam w gazecie „dom projekt” i oświadczam szczerze, że nie był to dla mnie dobry czasokres. Redakcja niespecjalnie mi sprzyjała. Całe to towarzystwo, które pewnie sądziło, że już tak długo pracuję w tej redakcji, że powinno mną gardzić w jaki sposób się chce. Niestety takie były reguły tej redakcji. Szefostwo też niekoniecznie mi ufało. Otrzymywałam same łatwe zadania i w żaden sposób nie mogłam się tam wykazać, czy też pokazać wszystkim innym, że potrafię dużo więcej niż im się wydaje. Mieli mnie najzwyczajniej za przeciętną, młodą dziewczynę tuż po studiach. Nigdy w gazecie „dom projekt” nie udało mi się napisać artykułu do działu o wnętrzach.Aby napisać tam artykuł należało się bardzo dobrze wykazać. A bardzo dobrze pokazać oznaczało robienie kawy i sprzątanie po innych przez dwa lata. Może i jest tośmieszne, ale nie do końca. Ja dostawałam prawie tylko newsy do opracowania, które w żaden sposób nie mówią o tym, czy umiesz tworzyć czy nie, czy jesteś świetnym dziennikarzem. Nie decydowały naprawdę o niczym. Aż do chwili, kiedy przedłożyłam w tej redakcji wypowiedzenie. Wspominam twarze wszystkich zatrudnionych, którzy dowiedziawszy się o tym próbowali mnie namówić, że praca wręcz nie jest taka zła na jaką wygląda z perspektywy pierwszego roku. Wiedziałam o co chodzi, nie dałam się zaagitować. Rozchodziło o to, że gdy ja się zwolnię któreś z pozostałychprzez pewien okres czasu do momentu nie przyjdzie się następca za mnie, będzie musiał kontynuować rubrykę z wiadomościami, parzyć kawę i prowadzić wszystkie jak najmniej fachowe obowiązki, które ja wykonywałam w reakcji „Ładny dom” od niespełna roku. Ale teraz mówię im do zobaczenia i nie mam zamiaru tam wracać.

Moje najwcześniejsze zlecenia w firmie projektowej nie były proste. Po prostu kiedy już je wykonywałam wciąż coś nie było dobrze. A to linia była nie taka, a to sadzonka nie w tym miejscu co należało i tak w kółko. Wydawało mi się to trochę bardziej łatwe, lecz kiedy obserwowałam to z boku. Ciężko było mi się przyzwyczaić, że ciągle ktoś mnie krytykuje i próbuje instruować. Przecież ja to wszystko znakomicie znałam. Nie wiem, może to ten stres, który towarzyszył mi każdego dnia, może lekkie uczucie zmęczenia, bo wiele planów trzeba było wykonywać nocami – nie mam pojęcia, ale jedno jest pewne – nie spodziewałam się, że pierwsze kroki mogą być aż tak trudne…Pewnego dnia otrzymałam zamówienia na projekty budowlane. I od tego momentu wiedziałam, że będą one [moim powołaniem|moją pasją|moim przeznaczeniem}. Nic nie wychodziło mi do tej chwili tak gładko jak owe projekty budowlane. Znałam dosłownie wszystko o nich. Jakich narzędzi użyć, jak przybliżyć, jak wykonać super perspektywę, co ze sobą połączyć.Po prostu nigdy nie bawiłam się tak dobrze przy swojej pracy. Nareszcie znalazłam coś co przynosiło mi sporo zadowolenia z czynności zawodowej, którą wykonuję. Szefostwo było ze mnie bardzo zadowolone, projekty domów były wykonane zawsze na czas i z niezwykłą dokładnością. Nie są to moje opinie a właśnie ich. Byłam z siebie mocno dumna. Wreszcie uświadomiłam tym wszystkim, którzy mnie ganili na co mnie naprawdę stać. I nie tylko oni byli tym zaskoczeni, ja sama nie mogłam uwierzyć, że wszystko poszło mi tak korzystnie. Mam skrytą nadzieję na nagrodę za to wszystko co wykonuję dla firmy. Tylko wciąż się dziwię: czemu nie mogło być tak od samego startu?

Zajęcie zawodowe jako projektant domów zaczęłam bardzo dawno temu. Od wieków w sumie pociągały mnie takie sprawy. Nie było chyba takiej chwili kiedy nie chciałabym czegoś urządzać, tworzyć, kreślić, ustawiać. Pamiętam też dokładnie konkurs, w którym wzięłam udział i mogłam osiągać swoje marzenia. Rozchodziło się o projekty domów drewnianych. Trzeba było przygotować to z niespotykaną dokładnością i sumiennością. Nie wahałam się ani trochę, bo wiedziałam, że może to być sprostanie moich pragnień a wręcz strzałka w stronę ich spełnienia. Nagrodą bowiem było stypendium dwuletnie do Włoch, gdzie pod skrzydłami wybitnych włoskich architektów uczyłabym się prawdziwej sztuki i architektury. I traf sprawił, że zrobiłam te nieszczęsne projekty domów jednorodzinnych i dostarczyłam je na konkurs. Zdradzę szczerze, że mało kto we mnie wierzył. Rodzice zamiast mnie wspierać mówili mi, że porywam się z motyką na słońce a znajomi podpowiadali, że jest to konkurs o randze globalnej tak więc moje szanse są znikome. Aż tu nagle nadszedł dzień wyników. Konkurs miał na celu wyłonić dwanaście najlepszych projektów domów. Na galę rozdania zaproszono mnie na piśmie, ale oczywiście nie było słowa w tym zawiadomieniu, że jestem laureatem. Była tylko data, miejsce i prośba o przybycie, bo po wręczeniu nagród można porozmawiać z wybitnymi architektami oraz oglądnąć specjalną [galerię prac|wystawę} przyszykowaną na tą okazję. Stwierdziłam, że nic nie stracę jeśli tam się pojawię, ale wiedziałam, że moje szanse są mizerne. Kiedy czytali wyniki miałam podwyższone tętno. Wymienili mnie na siódmej pozycji i poczułam, że serce podeszło mi do gardła.

Projekty domów jednorodzinnych opracować nie jest wcale łatwo. Wolę tworzyć pomysły budynków wielorodzinnych, bo w nich nie konieczna jest taka profesjonalność i precyzja. W domkach jednorodzinnych natomiast jest o taka trudność, że pożądany jest projekt ogrodu, coraz częściej basenu, placu rekreacyjnego dla dzieci. I tutaj zaczynają się schody, bo każdy petent jest zakodowany na różne projekty domów parterowych. Dla jednego może być fantastyczna prostota, dla innego już nie. Jeden oczekuje, że stworzę jemu taki basen, że znajomych zawiesi z podziwu a inny żąda, aby basenik był malutki tak, aby się raczej ochłodzić leciutko w wakacyjne, gorące dni. I jak tutaj można wszystkim dogodzić? Nie można wprowadzić także ogólnych projektów. Potrzebne są różnorodne pomysły, należy się popisać sporą kreatywnością, żeby klienci byli usatysfakcjonowani. Pomysły musimy dobierać do indywidualnych potrzeb klientów, bo w przeciwnym razie nasza inicjatywa będzie całkiem niepotrzebna. Ostatecznie fakty są takie, że ta tematyka jest skomplikowana. W sumie całe uczenie się architektury nie było łatwe i nikt nie zapewniał, że po zakończeniu nauki będzie łatwiej. Ten fach trzeba mieć w rękach, bo w odwrotnym wypadku wykonywanie tego zawodu mija się z zamiarem, a przecież nie o to nam się rozchodzi.Projektanci domów nie mają stosunkowo trudności w znalezieniu zajęcia. Dobry architekt jest poszukiwany i brany do firmy jak świeże bułeczki, ale aby takim się stać należy pokonać sporo praktyk pod ręką fachowców i dużo ćwiczyć, aby nie zatracić tzw. żyłki architektonicznej.

Każdemu mieszkaniu, co jakiś czas niezbędne są zmiany. Wtedy niezbędna jest dobra aranżacja wnętrz i będziemy się czuli odmienieni. Każdy powinien mieć swoje miejsce na ziemi, gdzie będzie mu się chciało wracać, jednak każdy wygląddomu kiedyś się znudzi i potrzebny będzie generalny remont lub popularne przemeblowanie. Zmiana wystroju w mieszkaniu i dobrana aranżacja wnętrz to podstawa, abyśmy w swoim domu czuli się komfortowo.

Obecnie coraz większa ilość firm angażuje się fachowo aranżacją i organizowaniem naszego domu, abyśmy mogli czuć się w nim dobrze, a zarazem, aby ustawienie dało nam więcej wolej powierzchni. Nawet w nieduży, domu można wprowadzić aranżację wnętrz, co wpłynie, że zyska on więcej przestrzenności. Czasem, aby polepszyć wygląd naszego domu czy mieszkania nie wystarczy poprawa ustawienia tylko niezbędny jest remont, aby odświeżyć i nadać nowego blasku poszarzałym ścianom, w których czujemy się pewni. Sprawnie przeprowadzony remont i odpowiednia aranżacja wnętrz mogą sprawić, że nasz dom zyska innego wyglądu.